دولت امارات متحده عربی صنایع غذایی و فراوری مواد غذایی را بهعنوان اولویت شماره یک سرمایهگذاری در این کشور معرفی کرده و از کلیه سرمایهگذاران داخلی و خارجی دعوت کرده از این فرصت استثنایی برای ورود به یکی از سریعترین و سودآورترین بخشهای در حال رشد اقتصاد این کشور استفاده کنند؛ بخشی که به گفته وزیر اقتصاد امارات، ظرفیت خلق ارزش چندبرابری، توسعه صادرات و تقویت امنیت غذایی را به طور همزمان دارد.
به گزارش درنا ریپورت و به نقل از «گلف نیوز»، عبدالله بن طوق المری، وزیر اقتصاد و گردشگری امارات متحده عربی، میگوید: بخش خوراک و صنایع غذایی اکنون در بالاترین سطح دستور کار راهبردی سرمایهگذاری این کشور قرار گرفته و این حوزه یکی از سریعترین و مقیاسپذیرترین فرصتهای خلق ارزش در کل اقتصاد این کشور به شمار میرود.
بن طوق المری که در جریان یک پنل در «جشنواره کارآفرینی شارجه ۲۰۲۶» سخن میگفت، اعلام کرد این بخش در حال حاضر در مرکز برنامهریزی اقتصادی قرار دارد، چرا که الگوهای مصرف در حال تغییر است و زنجیرههای تأمین با فشارهای فزایندهای مواجه شدهاند.
او گفت: پیام من به سرمایهگذاران، کارآفرینان و کسانی که همین حالا در بازار حضور دارند این است که خوراک و صنایع غذایی، فرصت شماره یک سرمایهگذاری راهبردی برای شماست. همه چیز مورد نیاز فراهم است. امارات از نظر زیرساخت، تجارت، مسیرهای دریایی و واردات ظرفیتهای لازم را دارد و شما میتوانید کارهای بسیار زیادی انجام دهید.
ارزش واقعی کجا ایجاد میشود؟
به گفته بن طوق المری، فرصت اصلی بیش از آنکه در تولید مستقیم مواد غذایی باشد در بخش فراوری مواد غذایی و تولید محصول است. محصولات خام تنها بخش کوچکی از پتانسیل اقتصادی خود را محقق میکنند، مگر آنکه فراوری و بستهبندی شده و برای عرضه در بازارهای جهانی آماده شوند.
او گفت: یک کیلو خیار ارزش بسیار کمی دارد، اما اگر آن را شور کنید، در شیشه بگذارید و محصول نهایی را بهعنوان یک شیشه خیارشور بفروشید ارزش آن به ۲۰ درهم میرسد؛ این یعنی صنایع غذایی.
خرما مثال روشنتری از این است که چگونه فرآوری میتواند یک محصول سنتی را به یک کسبوکار صادراتی تبدیل کند. اگرچه امارات متحده عربی بهطور گسترده بهعنوان تولیدکننده خرما شناخته میشود، اما بخش عمده ارزش امروز در محصولات تغذیهای است که در بازارهای خارجی فروخته میشوند.
او گفت: وقتی به آلمان میروم، محصولاتی مبتنی بر خرما روی قفسهها میبینم که در امارات تولید شدهاند. وی همچنین به پروتئینبارها و غذاهای عملکردی اشاره کرد که با استفاده از مواد اولیه محلی ساخته میشوند.
همین منطق در مورد سایر محصولات کشاورزی و دامداری نیز صدق میکند. گوجهفرنگی میتواند به رب و سس تبدیل شود و پروتئینهای جایگزین و غذاهای فراوریشده حاشیه سودی بسیار بالاتر از تولید خام دارند. او گفت: یک کیلو گوجهفرنگی میتواند به رب، سس یا محصولات دیگر تبدیل شود و ناگهان ارزش آن بیست برابر افزایش پیدا کند.
چرا غذا حالا یک حوزه راهبردی است؟
تمرکز جدید بر این بخش ارتباط مستقیمی با امنیت غذایی دارد. امارات در حال حاضر بیش از ۹۰ درصد غذای خود را وارد میکند؛ وابستگی که دولت در پی کاهش آن از طریق توسعه ظرفیت فراوری داخلی در کنار تجارت و لجستیک است. بن طوق المری در این خصوص گفت: امنیت غذایی جدا از فرصت اقتصادی نیست، بلکه این دو به هم مرتبط هستند.
دولت امارات چگونه از گسترش صنعت غذایی در امارات حمایت میکند؟
برای حمایت از این تغییر، دولت نخستین «خوشه غذا و صنایع غذایی» امارات را راهاندازی کرده است؛ خوشهای که اکنون تحت رهبری بخش خصوصی قرار دارد و به تصویب هیئت دولت رسیده است. بیش از ۵۰ شرکت در گام اولیه این طرح مشارکت دارند و این خوشه با ابتکاراتی در حوزه کشاورزی، لجستیک، بیمه و ذخیرهسازی سرد پشتیبانی میشود.
غذا و صنایع غذایی اکنون در صدر استراتژی ملی خوشههای وزارت اقتصاد قرار دارد و از حوزههایی مانند فضا، خدمات مالی، داده و گردشگری پیشی گرفته است.
چرا شارجه در مرکز قرار دارد؟
مطالعات و نقشهبرداریهایی که در سراسر کشور انجام شده، شارجه را بهعنوان یکی از قطبهای اصلی این خوشه معرفی کرده است؛ موضوعی که ناشی از اتصال بین امارتی، زیرساخت لجستیکی و نزدیکی به فعالیتهای فرآوری است.
بن طوق المری گفت: شارجه از نظر لجستیک، اتصال و توانایی فراوری غذا، شماره یک است. او در ادامه به نقش این امارت در پیوند دادن مزارع، واحدهای فراوری و بازارهای صادراتی اشاره کرد.
تغییر الگوهای غذایی و تحولات نسلی نیز باعث شده غذا جایگاه بالاتری در دستور کار سیاستگذاری پیدا کند. او گفت: غذا قبلاً در حاشیه برنامهریزی اقتصادی بود. امروز، با توجه به نحوه غذاخوردن مردم و شیوه تولید و فراوری غذا، در صدر تمرکز ما قرار دارد.
رفع موانع پیش روی مزارع
یکی از بزرگترین محدودیتها همچنان مقررات در سطح مزرعه است. بن طوق المری گفت: امروز شما همیشه نمیتوانید در یک مزرعه سردخانه یا واحد فراوری داشته باشید، چون بهعنوان یک فعالیت تجاری متفاوت محسوب میشود. ما باید در مورد نحوه فعالیت مزارع بازنگری کنیم تا بتوانند هم تولید کنند، هم فراوری انجام دهند و هم ارزش افزوده ایجاد کنند، بدون آنکه با تخلف یا محدودیت مواجه شوند.
به گفته او، این بازنگری نیازمند هماهنگی با دولتهای محلی و شهرداریهاست و در کنار آن باید آموزشهایی برای کشاورزانی ارائه شود که آماده عبور از مدلهای صرفاً تولیدی هستند.
آوردن نوآوری به زمین
از سوی دیگر آنگونه که امنه بنت عبدالله الضحاک، وزیر تغییر اقلیم و محیط زیست امارات، میگوید: از منظر اقلیم و محیط زیست، اولویت این است که فناوری به دست کسانی برسد که واقعاً در خط مقدم تولید غذا هستند.
وی افزود: ما باید پیش از طراحی راهحل به کشاورزان، ماهیگیران و تولیدکنندگان اولیه گوش دهیم و چالشهای آنها را درک کنیم. چراکه نوآوری باید از آنچه در میدان عمل اتفاق میافتد شروع شود.
این بخش هم شامل مزارع سنتی و هم سیستمهای بسیار کنترلشده و مبتنی بر فناوری پیشرفته است. ایجاد یک جامعه مشترک به کشاورزان امکان میدهد از یکدیگر یاد بگیرند و در عین حال به پژوهشگران و کارآفرینان محیطی واقعی برای آزمون راهکارها ارائه میدهد.
این رویکرد همچنین با برگزاری «نمایشگاه و کنفرانس ملی کشاورزی امارات» همسو است؛ رویدادی که کشاورزان، سیاستگذاران، پژوهشگران و شرکتهای خصوصی را در گفتوگویی مستقیم گرد هم میآورد و دانش فنی را با یادگیری همتابههمتا و برنامههای آموزشی برای نسلهای جوان ترکیب میکند.
در نهایت، صنایع غذایی اکنون در نقطه تلاقی امنیت، فناوری و خلق ارزش قرار گرفتهاند و برای سرمایهگذاران بخشی را شکل میدهند که در آن، جهتگیری سیاستی، زیرساخت و تقاضای بازار از پیش با یکدیگر همسو شده است.
انتهای پیام/
