چرا شرکت‌های جهانی دفتر منطقه‌ای خود را در امارات تأسیس می‌کنند؟

اشتراک گذاری خبر

انتخاب اخیر یک شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری آمریکایی برای استقرار دفتر منطقه‌ای خاورمیانه خود در منطقه ویژه اقتصادی ابوظبی و جهش ۶۲ درصدی ثبت شرکت‌های جدید در مرکز مالی بین‌المللی دبی طی سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ نشانه‌های روشنی از این هستند که عواملی همچون مزیت‌های مقرراتی، دسترسی به سرمایه و زیرساخت‌های عملیاتی امارات چگونه تصمیم شرکت‌های بین‌المللی برای تأسیس دفاتر منطقه‌ای را به سوی امارت هدایت می‌کند.

به گزارش «درنا ریپورت»، روزنامه «نشنال» در گزارشی به راه‌انداری دفتر منطقه‌ای شرکت Blue Owl Capital در امارات پرداخته است. بر اساس اعلام این رسانه شرکت Blue Owl Capital با حدود ۳۱۵ میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت دفتر منطقه‌ای خاورمیانه خود را در منطقه ویژه اقتصادی ابوظبی (ADGM) راه‌اندازی می‌کند. حرکتی که به‌طور مشخص با هدف تعمیق ارتباط با صندوق‌های ثروت ملی، دفاتر خانوادگی و سرمایه‌گذاران نهادی امارات طراحی شده است. در همین حال، دارایی تحت مدیریت این نهاد در سه‌ماهه نخست ۲۰۲۶ رشد ۵۷ درصدی را ثبت کرده و تعداد مدیران دارایی صندوق به ۱۷۹ و تعداد صندوق‌ها به ۲۶۳ واحد رسیده است؛ داده‌هایی که از بلوغ چارچوب‌های قانون‌گذاری و عمق بازار سرمایه در پایتخت اقتصادی امارات حکایت دارد.

در جبهه دبی، مرکز مالی بین‌المللی دبی (DIFC) در سه‌ماهه نخست ۲۰۲۶ میزبان ۷۷۵ شرکت جدید شد؛ افزایشی ۶۲ درصدی نسبت‌به دوره مشابه سال قبل. همچنی آنگونه که گلف نیوز گزارش داده تنها در ماه مارس ۲۰۲۶ بیش از ۲۵۸ شرکت به DIFC پیوستند و ثبت بنیادهای خانوادگی نیز در همین فصل به ۱۵۸ مورد رسید. هم‌زمان، دبی در شاخص مراکز مالی جهانی به رتبه هفتم صعود کرد؛ روندی همسو با برنامه D33 برای دوبرابر کردن اندازه اقتصاد تا ۲۰۳۳. این شواهد، تصویری روشن از چرایی انتخاب امارات به‌عنوان پایگاه مرکزی عملیات منطقه‌ای توسط شرکت‌های جهانی ترسیم می‌کند.

موج تازه دفاتر منطقه‌ای: از دارایی‌های بزرگ تا اقتصاد دیجیتال

تصمیم بلو اوول کپیتال برای ایجاد مقر منطقه‌ای خاورمیانه در ADGM، فراتر از یک جابه‌جایی اداری است؛ این شرکت قصد دارد پیوندهای خود را با صندوق‌های ثروت ملی و دفاتر خانوادگی امارات تعمیق کند. افزایش ۵۷ درصدی دارایی‌های تحت مدیریت ADGM در فصل نخست ۲۰۲۶ و رشد تعداد مدیران و صندوق‌ها، برای مدیران دارایی یک پیام روشن دارد: بازار ابوظبی در حال تبدیل به یکی از قطب‌های مدیریت سرمایه در منطقه است، با نظارتی که قابل پیش‌بینی و همسو با استانداردهای جهانی توصیف می‌شود.

همزمان با ابوظبی، DIFC با ثبت ۷۷۵ شرکت جدید در سه‌ماهه نخست ۲۰۲۶ و جهش ۶۲ درصدی ورودها، نشان داده که تقاضا برای پایگاه‌های عملیاتی در دبی در حال گسترش است. تنها در ماه مارس ۲۰۲۶ حدود ۲۵۸ شرکت به این مرکز پیوستند و ثبت نهادهای خانوادگی به ۱۵۸ مورد در فصل رسید؛ شواهدی که از تبدیل دبی به مقصد ترجیحی برای ساختاردهی ثروت و مدیریت دارایی‌های خانوادگی حکایت دارد. برای شرکت‌های جهانی، این تراکم فعالیت، به معنای دسترسی سریع‌تر به مشتریان، شرکا و استعداد انسانی است.

در جبهه فناوری، کانوا با امضای توافق با اتاق اقتصاد دیجیتال دبی در حاشیه اجلاس جهانی دولت‌ها (WGS 2026) قصد دارد مقر منطقه‌ای خود را در دبی مستقر کند. این برنامه که هدف‌گذاری حمایت از ۲۵۰ هزار کسب‌وکار کوچک و متوسط و افراد در بخش دیجیتال طی پنج سال را دارد، نشانه‌ای از هم‌افزایی سیاستی و بخش خصوصی برای تقویت اقتصاد دیجیتال امارات است. چنین نمونه‌هایی، در کنار موج ورود مدیران دارایی، تنوع تقاضای شرکت‌های بین‌المللی برای دفاتر منطقه‌ای در امارات را برجسته می‌کند.

بیشتر بخوانید:

مزیت قانون‌گذاری و نهادهای مالی: DIFC و ADGM چگونه امتیاز می‌آورند؟

DIFC برنامه‌ای را برای تبدیل‌شدن به «نخستین مرکز مالی هوش مصنوعی – بومی جهان» آغاز کرده است؛ راهبردی که ادغام هوش مصنوعی در چارچوب‌های حقوقی و نظارتی، عملیات و زیرساخت‌ها را دنبال می‌کند. بر اساس همین گزارش، این ابتکار می‌تواند ۱۲.۹ میلیارد درهم ارزش اقتصادی خلق و ۲۵ هزار شغل ایجاد کند؛ سناریویی که برای مؤسسات مالی و فین‌تک‌ها به‌معنای کاهش اصطکاک‌های رگولاتوری و تسریع چرخه نوآوری است.

آنگونه که The National، گزارش داده دبی در شاخص مراکز مالی جهانی به رتبه هفتم رسیده و این ارتقا همسو با اهداف برنامه D33 تفسیر می‌شود. برای شرکت‌هایی که در اندیشه استقرار HQ منطقه‌ای هستند، این رتبه‌بندی نه‌تنها نشانه اعتبار بین‌المللی است، بلکه حاکی از کیفیت اکوسیستم خدمات حرفه‌ای، داوری، انطباق و دسترسی به بازار سرمایه است. در سمت ابوظبی، رشد ۵۷ درصدی AUM در ADGM و افزایش تعداد مدیران و صندوق‌های ثبت‌شده در فصل نخست ۲۰۲۶، یک سیگنال مکمل می‌فرستد: تنوع بازیگران و تعمیق بازار در دو مرکز اصلی امارات در حال شتاب گرفتن است.

این پویایی مقرراتی، هنگامی جذاب‌تر می‌شود که شرکت‌ها نیاز به چارچوب‌های پیش‌نگر برای فناوری‌های نو، از هوش مصنوعی تا توکن‌سازی دارایی‌ها، دارند. به گزارش Arabian Business، هدف‌گذاری DIFC برای رهبری جهانی در تراکم فین‌تک‌های AI-محور، جذب سرمایه جسورانه و خلق یونیکورن‌ها، چشم‌انداز آینده‌محور برای شرکت‌هایی می‌سازد که نقش HQ منطقه‌ای‌شان روزبه‌روز فناورانه‌تر می‌شود.

ظرفیت فیزیکی و زیرساختی: پروژه ۱۰۰ میلیارد درهمی و خط لوله دفاتر جدید

پروژه توسعه «منطقه زعبیل DIFC» با بودجه ۱۰۰ میلیارد درهم، بیش از ۱۷ میلیون فوت مربع به مساحت فعلی می‌افزاید و ظرفیت استقرار ۱۲۵ هزار متخصص را فراهم می‌کند. این طرح نه تنها شامل گسترش «آکادمی DIFC» برای خدمت به ۵۰ هزار دانشجو در سال است، بلکه یک هاب ۱ میلیون فوت مربعی برای اقتصاد دیجیتال نیز پیش‌بینی کرده است؛ مجموعه‌ای که ظرفیت جذب HQهای جدید و تیم‌های نوآوری شرکت‌های بین‌المللی را افزایش می‌دهد و هدف‌گذاری دبی برای قرارگرفتن میان چهار مرکز مالی برتر جهان را پشتیبانی می‌کند.

فاز نخست این توسعه با برآورد ۲۰ میلیارد درهم و زیربنای ناخالص تقریبی ۳.۷ میلیون فوت مربع، با هدف تکمیل در بازه ۲۰۲۹ تا ۲۰۳۰ برنامه‌ریزی شده است. شیوه تأمین مالی این طرح، ترکیبی از منابع داخلی، جریان‌های نقدی آتی و احتمالاً ابزارهای بانکی یا صکوک خواهد بود؛ درحالی‌که عملکرد مالی DIFC در ۲۰۲۵ شامل ۱.۴۸ میلیارد درهم سود خالص و ۲.۱۳ میلیارد درهم درآمد و ثبت ۸,۸۴۴ شرکت بوده است. این ارقام به سرمایه‌گذاران شرکتی اطمینان می‌دهد که توسعه فضا و خدمات، پشتوانه مالی باثباتی دارد.

پروژه «DIFC Square» زودتر از موعد تحویل شده و ۱.۶ میلیون فوت مربع فضای اداری تازه برای سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ در دست توسعه است. برای شرکت‌هایی که به‌دنبال مقرهای منطقه‌ای با دسترسی ممتاز، امکانات درجه‌یک و نزدیکی به خدمات حرفه‌ای هستند، چنین خط لوله ساختمانی به‌معنای کاهش ریسک کمبود فضا و امکان برنامه‌ریزی بلندمدت برای رشد تیم‌هاست.

بیشتر بخوانید:

دسترسی به سرمایه و سرمایه‌گذاران نهادی: چرا نزدیک‌بودن اهمیت دارد؟

بلو اوول کپیتال صراحتاً هدف از استقرار در ADGM را تعمیق ارتباط با صندوق‌های ثروت ملی، دفاتر خانوادگی و سرمایه‌گذاران نهادی امارات اعلام کرده است. این نزدیکی جغرافیایی و نهادی، برای مدیران دارایی و شرکت‌های چندملیتی، چرخه تأمین سرمایه، تصمیم‌گیری و اجرای استراتژی‌های رشد را کوتاه‌تر می‌کند و هزینه‌های مبادله را کاهش می‌دهد.

در سه‌ماهه نخست ۲۰۲۶ ثبت بنیادهای خانوادگی در DIFC بیش از دو برابر شده و به ۱۵۸ نهاد رسیده است؛ نشانه‌ای از تمرکز ثروت و مدیریت آن در چارچوب‌های حقوقی-نظارتی دبی. به گزارش Gulf News، همین دوره با جهش ثبت شرکت‌ها و تحویل زودهنگام پروژه‌های اداری همراه بوده است؛ سیگنال‌هایی که برای HQهای منطقه‌ای به‌معنای سبد متنوعی از مشتریان بالقوه، شرکای سرمایه‌گذار و بازار خدمات است.

بر اساس گزارش «خلیج تایمز»، راه‌اندازی «مرکز دریایی DMCC» که حمل‌ونقل را با خدمات مالی، بیمه، حقوقی و مدیریت ریسک پیوند می‌دهد، بر مبنای حضور بیش از ۱۵۰ شرکت دریایی از پیش در این خوشه شکل گرفته است. ادغام این زیست‌بوم با «FinX» و «Wealth Hub» در DMCC، نشان می‌دهد که زیرساخت‌های مالی و ساختاردهی دارایی در دبی چگونه به نیازهای تخصصی بخش‌های صنعتی متصل می‌شود؛ مزیتی که برای شرکت‌های حوزه تجارت، لجستیک و انرژی در انتخاب محل HQ تعیین‌کننده است.

تنوع‌بخشی صنعتی و خوشه‌های تخصصی: از فناوری تا کالا و مشتقات

در این راستا «گلف نیوز» اعلام کرده تعداد شرکت‌های عضو DMCC در ۲۰۲۵ با افزوده‌شدن بیش از ۲,۳۰۰ شرکت از ۲۶ هزار عبور کرده و فناوری جایگزین کالا به‌عنوان بزرگ‌ترین بخش این منطقه آزاد شده است؛ با ورودهای قوی از آمریکا، چین، آلمان و سوئیس. این دگردیسی ساختاری برای HQهای شرکت‌های فناوری، فین‌تک و اقتصاد پلتفرمی جذاب است، چراکه شبکه تأمین‌کنندگان، مشتریان و سرمایه‌گذاران هم‌زیست در یک خوشه تجمیع می‌شوند.

بورس کالای دبی (DGCX) در ۲۰۲۵ بیش از ۲ میلیون قرارداد با ارزش اسمی حدود ۴۶.۹ میلیارد دلار پردازش کرده است. چنین ظرفیت معاملاتی و مدیریت ریسک، برای شرکت‌های با قرارگرفتن در معرض نوسان قیمت‌ها، یک جفت‌ساز طبیعی با HQهای عملیاتی در امارات است؛ زیرا امکان پوشش ریسک و تأمین مالی زنجیره فراهم‌تر می‌شود.

«مرکز دریایی DMCC» با اتصال حمل‌ونقل به خدمات مالی، بیمه، حقوق و ریسک، مثال روشن دیگری از خوشه‌سازی هدفمند است. برای شرکت‌هایی که زنجیره ارزششان میان دریا و دفتر مالی تقسیم می‌شود، چنین هم‌جواری خدماتی نقطه تمایز عملیاتی در انتخاب محل استقرار HQ به شمار می‌رود.

بیشتر بخوانید:

لجستیک و تاب‌آوری عملیاتی: وقتی ریسک‌ها مدیریت می‌شوند

بر مبنای گزارش «The National»، منطقه آزاد جبل‌علی (Jafza) در چهار ماه نخست ۲۰۲۶ حدود ۸۵۴ میلیون درهم (۲۳۲.۵ میلیون دلار) سرمایه‌گذاری جدید جذب کرده است؛ نکته کلیدی آنکه ۴۳ درصد این تعهدات در ماه‌های مارس و آوریل و در اوج اختلالات منطقه‌ای ثبت شده است. این داده‌ها نشان می‌دهد که اعتماد سرمایه‌گذاران شرکتی به ظرفیت لجستیکی و حکمرانی ریسک در امارات پابرجاست.

ابتکار «بیمه ریسک جنگ برای محموله‌ها» از سوی دی‌پی‌ورلد، ابزاری عملی برای کاهش نااطمینانی و استمرار عملیات تجاری فراهم کرده است؛ حرکتی که برای سرمایه‌گذاران بخش‌های حساس مانند غذا و سلامت (دو بخش محوری سرمایه‌گذاری در این دوره) اهمیت دوچندان دارد. برای HQهای منطقه‌ای که باید تداوم زنجیره تأمین و خدمت‌رسانی را تضمین کنند، چنین ابزارهایی به‌معنای کاهش وقفه‌های عملیاتی است.

در کنار آن برنامه توسعه فضاهای اداری در DIFC طی ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ و تحویل پیش از موعد پروژه‌های کلیدی، ریسک کمبود ظرفیت اداری در دوره‌های نوسانی را کاهش می‌دهد. برای شرکت‌ها، ترکیب «زیرساخت فیزیکی آماده» و «ابزارهای مدیریت ریسک در لجستیک» یک سپر دوجانبه می‌سازد که تصمیم برای استقرار HQ در امارات را تقویت می‌کند.

شهر-پلتفرم: ظرفیت مهمان‌نوازی، تحرک مدیران و پشتیبانی سیاستی

دبی در سال ۲۰۲۵ میزبان ۱۹.۵۹ میلیون گردشگر شب‌مان بود؛ رقمی که ۵ درصد نسبت‌به سال قبل رشد کرد و تنها در دسامبر به رکورد ۲ میلیون نفر رسید. موجودی هتل‌های شهر شامل ۱۵۴,۲۶۴ اتاق در ۸۲۷ هتل با میانگین اشغال ۸۰.۷ درصد بوده است. برای شرکت‌های بین‌المللی، چنین ظرفیت اقامتی و خدماتی، امکان استقرار تیم‌های منطقه‌ای، برگزاری نشست‌های مشتریان و جابه‌جایی مداوم مدیران را تسهیل می‌کند.

گردشگری یکی از ستون‌های برنامه D33 برای دوبرابر کردن تولید ناخالص داخلی تا ۲۰۳۳ است؛ سیاستی که با تقویت حمل‌ونقل، رویدادها و خدمات شهری، کیفیت محیط کسب‌وکار را ارتقا می‌دهد. برای HQها، «شهر-پلتفرم» دبی نه‌تنها یک مقصد کاری بلکه یک زیرساخت زندگی و شبکه‌سازی است که هزینه‌های نامرئی عملیاتی را پایین می‌آورد.

همزمان تصویب بسته تشویقی ۱.۵ میلیارد درهمی شامل ۳۳ اقدام حمایتی از گردشگری، تجارت/لجستیک، املاک، آموزش و فرهنگ، با تعلیق مالیات شبانه هتل و مالیات ۷ درصدی شهرداری روی صورتحساب هتل و رستوران همراه شد. این بسته همچنین بارهای اداری تدارکات را کاهش داده است؛ از جمله کاهش تضمین نهایی از ۱۰ درصد به ۲ درصد و افزایش سقف‌های معافیت بیمه‌ای. برای شرکت‌هایی که HQ خود را در دبی مستقر می‌کنند، این سیگنال روشنی از چابکی سیاستی و کاهش هزینه‌های عملیاتی است.

شتاب دیجیتال: از AI در مقررات تا استقرار غول‌های نرم‌افزار

به گزارش Arabian Business، راهبرد AI-بومی در DIFC با هدف تعبیه هوش مصنوعی در فرایندهای حقوقی و نظارتی، عملیاتی و زیرساختی طراحی شده و انتظار می‌رود ۱۲.۹ میلیارد درهم ارزش اقتصادی خلق و ۲۵ هزار شغل ایجاد کند. این زیرساخت نرم، برای شرکت‌هایی که HQ منطقه‌ای‌شان مأموریت‌های محصولی و داده‌محور دارد، یک مزیت رقابتی بلافصل فراهم می‌کند.

توافق استقرار HQ منطقه‌ای کانوا در دبی که توسط اتاق اقتصاد دیجیتال و با پشتیبانی مقامات ارشد امارات در WGS 2026 اعلام شد، مصداق دیگری از همگرایی سیاستی و بخش خصوصی در توسعه اقتصاد دیجیتال است. این برنامه طی پنج سال قصد حمایت از ۲۵۰ هزار SME و فرد در بخش دیجیتال را دارد؛ ظرفیتی که برای شرکت‌های فناوری، به‌معنای بازار استعداد و مشتری غنی‌تر است.

توسعه «منطقه زعبیل DIFC» با هدف اضافه‌کردن یک هاب ۱ میلیون فوت مربعی اقتصاد دیجیتال، مکمل رویکرد AI-محور این مرکز است. برای HQهای فناوری و خدمات مالی دیجیتال، این هم‌افزایی میان سیاست، فضا و مهارت، ریسک نوآوری را کاهش و سرعت مقیاس‌پذیری را افزایش می‌دهد.

بیشتر بخوانید:

پیامدها برای بازار کار و املاک اداری

به گزارش Gulf News، تحویل زودهنگام DIFC Square و برنامه‌ریزی برای ۱.۶ میلیون فوت مربع فضای اداری جدید در ۲۰۲۶–۲۰۲۷، پاسخ مستقیم به جهش تقاضای استقرار شرکت‌هاست. برای بازار املاک اداری، این به‌معنای تعادل بهتر عرضه و تقاضا و کاهش فشار قیمتی ناشی از کمبود است؛ عاملی که برنامه‌ریزی HQهای چندملیتی برای رشد ۳ تا ۵ ساله را تسهیل می‌کند.

توسعه ۱۰۰ میلیارد درهمی زعبیل با ظرفیت ۱۲۵ هزار متخصص و گسترش آکادمی DIFC برای خدمت به ۵۰ هزار دانشجو در سال، به‌طور ساختاری به توسعه مهارت‌ها و جذب استعداد کمک می‌کند. این همگرایی «فضا + مهارت» برای شرکت‌هایی که می‌خواهند مرکز عملیات منطقه‌ای‌شان نقش جذب و پرورش استعداد را بر عهده بگیرد، جذاب است.

همچنین آنگونه که Arabian Business اعلام کرده برنامه AI-بومی DIFC با برآورد ۲۵ هزار شغل جدید، ورود برندهایی مانند کانوا، می‌تواند تقاضای جدیدی برای مهارت‌های تخصصی ایجاد کند. این روند، احتمالاً به ارتقای بهره‌وری و شکل‌گیری دستمزدهای رقابتی در حوزه‌های فناوری، مالی و خدمات حرفه‌ای منجر می‌شود.

ریسک‌ها و ملاحظات اجرایی: از اختلالات منطقه‌ای تا زمان‌بندی پروژه‌ها

۴۳ درصد تعهدات سرمایه‌گذاری جدید در جبل‌علی طی مارس و آوریل ۲۰۲۶ و در اوج اختلالات منطقه‌ای ثبت شده است؛ داده‌ای که از یک‌سو تاب‌آوری محیط کسب‌وکار امارات را نشان می‌دهد و از سوی دیگر یادآور تداوم ریسک‌های ژئو-اقتصادی منطقه است. ابتکار بیمه ریسک جنگ دی‌پی‌ورلد به‌عنوان ابزار کاهش ریسک، برای شرکت‌هایی که HQ منطقه‌ای دارند و به استمرار زنجیره تأمین نیازمندند، ملاحظه‌ای حیاتی است.

زمان‌بندی تکمیل فاز نخست توسعه زعبیل برای ۲۰۲۹–۲۰۳۰ هدف‌گذاری شده و شیوه تأمین مالی ترکیبی (منابع داخلی، جریان‌های نقدی آتی و احتمالاً بانک/صکوک) نشانه‌ای از ثبات اما همزمان دوره‌بندی چندساله پروژه‌هاست. برای شرکت‌های در حال برنامه‌ریزی HQ، این بدان معناست که باید افق‌های زمانی عرضه فضا را در مدل‌های سناریونویسی خود لحاظ کنند.

بسته ۱.۵ میلیارد درهمی کاهش هزینه‌ها و بارهای اداری نشان‌دهنده چابکی سیاست‌گذار است؛ بااین‌حال، شرکت‌ها باید پایش مستمری از تغییرات مقرراتی در سطح منطقه و جهان داشته باشند و از خوشه‌های تخصصی مانند DMCC و چارچوب‌های قانون‌گذاری DIFC/ADGM برای توزیع ریسک و تنوع‌بخشی عملیاتی بهره بگیرند.

چشم‌انداز: رقابت‌پذیری پایدار و مسیر پیش‌رو برای HQهای جهانی

هدف‌گذاری دبی برای قرارگرفتن میان چهار مرکز مالی برتر جهان، در کنار ارتقای رتبه به هفتم در شاخص مراکز مالی جهانی، چارچوبی از بلندپروازی همراه با برنامه‌ریزی ظرفیت‌محور ترسیم می‌کند. برای شرکت‌های بین‌المللی، این چشم‌انداز به‌معنای تداوم سرمایه‌گذاری در زیرساخت سخت و نرم و در نتیجه کاهش ریسک جابه‌جایی و تنزل کیفیت خدمات طی دوره‌های آتی است.

بومی‌سازی هوش مصنوعی در DIFC و برنامه‌های جذب بازیگران فناوری نظیر کانوا، حاکی از آن است که رقابت‌پذیری امارات در آینده نه صرفاً به مزیت جغرافیایی و زیرساختی، بلکه بیشتر به کیفیت حکمرانی داده، نوآوری و تراکم زیست‌بوم‌های تخصصی گره خواهد خورد. در ابوظبی نیز رشد سریع AUM در ADGM و جذب مدیران دارایی جهانی، نشان‌دهنده تقویت محور «دسترسی به سرمایه + قطعیت رگولاتوری» است.

جمع‌بندی شواهد نشان می‌دهد که امارات با ترکیب کم‌نظیری از قانون‌گذاری پیش‌نگر، ظرفیت فیزیکی در حال گسترش، دسترسی به منابع سرمایه، خوشه‌های تخصصی، تاب‌آوری لجستیک و پشتیبانی سیاستی، مقصد اصلی استقرار HQهای منطقه‌ای در خاورمیانه شده است؛ مسیری که داده‌ها از تداوم و حتی شتاب‌گیری آن در سال‌های پیش‌رو خبر می‌دهند.

بیشتر بخوانید:

جمع‌بندی

تصمیم‌گیری برای استقرار دفتر منطقه‌ای، بیش از هر زمان دیگر به کیفیت اکوسیستم، قطعیت مقرراتی، دسترسی به سرمایه و تاب‌آوری عملیاتی وابسته است. شواهد اخیر از جهش AUM و ثبت شرکت‌ها تا توسعه فضا و ابزارهای کاهش ریسک نشان می‌دهد چرا امارات در اولویت نقشه‌راه شرکت‌های جهانی قرار گرفته است.

انتهایپ پیام/

گزیده اخبار

دیدگاه کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *