در شرایطی که تنشهای منطقهای بار دیگر نگاه سرمایهگذاران را به ریسکهای بازار معطوف کرده، پرسش مهم برای مالکان و سرمایهگذاران ملکی در دبی این است که آیا اکنون زمان فروش داراییهاست یا باید همچنان به تابآوری بازار امارات اعتماد کرد؟
به گزارش «درنا ریپورت»، بازار املاک دبی در سالهای اخیر یکی از جذابترین مقاصد سرمایهگذاری در منطقه بوده است، اما نااطمینانیهای ژئوپلیتیکی، از جمله تحولات مرتبط با جنگ ایالات متحده و اسرائیل با ایران، برخی مالکان را نسبت به تصمیم فروش یا نگهداری ملک مردد کرده است. در این خصوص رسانه «نشنال» در گزارشی به قلم ماریو ولپی، متخصص باتجربه در حوزه املاک و مستغلات که بیش از 40 سال در بخش املاک در دبی و لندن فعالیت داشته، به پرسشهای سرمایهگذاران در اینباره پاسخ داده است. وی معتقد است این تصمیم بیش از آنکه به فضای عمومی بازار وابسته باشد، به کیفیت دارایی، موقعیت ملک، تقاضای اجاره، هزینههای خدماتی و میزان نقدشوندگی آن بستگی دارد. متن کامل این گزارش در ادامه میآید:
سؤال: من مالک یک آپارتمان در دبی هستم و قصد داشتم امسال آن را بفروشم، اما اکنون به دلیل افزایش نااطمینانیها، از جمله بهدلیل درگیریهای ایالات متحده و اسرائیل با ایران، دچار تردید شدهام. آیا مالکان باید ملک خود را نگه دارند یا از قیمتهای فعلی استفاده کنند؟
پاسخ: این پرسش بسیار بهموقعی است و گمان میکنم بسیاری از مالکان نیز مشابه شما فکر میکنند. این از آن نوع بازارهایی نیست که در آن هر مالک باید با عجله به سمت خروج حرکت کند. یکی از نشانههای قابلتوجه اخیر این است که بسیاری از مالکان دچار هراس نشدهاند. بله، آنها در حال ارزیابی دوباره شرایط هستند، اما فروش گسترده از سر اضطرار به رفتار غالب بازار تبدیل نشده است؛ و این موضوع اهمیت دارد.
بازارها زمانی واقعاً آسیبپذیر میشوند که مالکان از تفکر راهبردی فاصله بگیرند و بر پایه احساسات واکنش نشان دهند. خوشبختانه، در سطح گسترده هنوز به آن نقطه نرسیدهایم.
با این حال، اینکه آیا اکنون باید بفروشید یا نه، در واقع به یک پرسش اصلی بستگی دارد: آیا شما یک دارایی قوی در اختیار دارید، یا صرفاً امیدوارید فضای روانی بازار یک دارایی ضعیف را نجات دهد؟ این دو وضعیت کاملاً متفاوتاند.
اگر مالک ملکی با موقعیت مکانی مناسب در یک جامعه مسکونی پرتقاضا هستید، ملکی که تقاضای اجاره خوبی دارد و هزینههای خدماتی آن منطقی است، آیا این ملک برای طیف گستردهای از خریداران جذابیت فروش مجدد دارد؟ اگر پاسخ مثبت است، در آن صورت استدلال بسیار محکمی برای حفظ موقعیت شما وجود دارد، مگر اینکه دلیل شخصی برای فروش داشته باشید.
داراییهای باکیفیت معمولاً در دورههای نااطمینانی تابآوری بیشتری دارند. ممکن است فروش آنها زمان بیشتری ببرد و خریداران سختتر مذاکره کنند، اما همچنان همان املاکی هستند که در نهایت مردم به دنبال آنها میگردند.
با این حال، اگر مالک واحدی در یک ریزبازار دارای مازاد عرضه هستید، یا آپارتمانی دارید که تقاضای مستأجر برای آن ضعیف است، یا ملکی که با هزینههای خدماتی بالا مواجه است، یا چیزی را صرفاً بر موج شتاب بازار و با قیمتی بلندپروازانه خریدهاید، اکنون زمان آن است که میزان ریسک خود را ارزیابی کنید.
برخی مالکان این اشتباه را مرتکب میشوند که ملک را برای مدتی نامحدود نگه میدارند؛ نه به این دلیل که دارایی آنها قوی است، بلکه چون نمیخواهند با این احتمال روبهرو شوند که شاید بهترین زمان خروج از بازار گذشته باشد. این راهبرد نیست؛ این انکار واقعیت است.
توصیه من به مالکان این است: نپرسید «آیا باید بفروشم چون بازار نامطمئن به نظر میرسد؟» در عوض بپرسید: «آیا ملک من هنوز ارزش نگهداری در بازاری گزینشیتر را دارد؟» پرسش دوم به تصمیمهای بهتری منجر میشود.
سؤال: من نماینده گروهی از سرمایهگذاران هستم و با توجه به همه اتفاقاتی که در منطقه در جریان است، این پرسش برای ما مطرح است که آیا املاک امارات همچنان یک سرمایهگذاری امن محسوب میشود، یا این ایده اکنون بهدرستی مورد آزمون قرار گرفته است؟
پاسخ: اتفاقاً، دقیقاً چنین دورهای است که در آن قرار است جایگاه امارات بهعنوان پناهگاه امن آزموده شود. مردم اغلب معنای «پناهگاه امن» را اشتباه درک میکنند. این مفهوم به معنای مصونیت از ترس نیست. به معنای نبود نوسان نیست و قطعاً به این معنا نیست که بازار، صرفنظر از آنچه در اطرافش رخ میدهد، بدون وقفه رشد خواهد کرد.
معنای آن این است که وقتی نااطمینانی شدت میگیرد، امارات معمولاً مجموعهای از ویژگیها را نشان میدهد که سرمایهگذاران همچنان برای آنها ارزش بسیار بالایی قائلاند. این ویژگیها شامل ثبات سیاسی و نهادی، زیرساختهای قوی، سرعت واکنش دولت، کارکرد مناسب نظام حقوقی و بانکی، اتصال جهانی، و چارچوبی معتبر برای اقامت، کسبوکار و بهکارگیری سرمایه است.
به همین دلیل است که امارات حتی در دورههای اختلال جهانی و منطقهای نیز جذابیت خود را حفظ کرده است. ما این الگو را پیشتر نیز دیدهایم.
در سال ۲۰۰۸، امارات، و بهویژه دبی، یک اصلاح دردناک را پشت سر گذاشت. اما آنچه از آن دوره بیرون آمد، یک اکوسیستم ملکی بسیار بالغتر، شفافتر و قانونمندتر بود.
در سال ۲۰۲۰، همهگیری کووید یک توقف ناگهانی جهانی ایجاد کرد. اما در حالی که بسیاری از شهرهای بزرگ سالها زمان نیاز داشتند تا دوباره شتاب بگیرند، امارات سریع حرکت کرد، با سرعت خود را تطبیق داد، هوشمندانه بازگشایی کرد و به یکی از مطلوبترین مقاصد جهان برای جابهجایی و اقامت تبدیل شد.
این همان نکته کلیدی است که بسیاری از سرمایهگذاران بینالمللی از آن غافل میشوند. قدرت امارات هرگز در این نبوده که از اختلال دور میماند. بلکه این کشور معمولاً سریعتر واکنش نشان میدهد، زودتر به ثبات میرسد و مؤثرتر از بسیاری از بازارهای رقیب خود را بازتعریف میکند.
البته، وضعیت فعلی منطقهای ریسک ایجاد میکند، اما سرمایهگذاران حرفهای نمیپرسند آیا ریسک وجود دارد یا نه. ریسک همیشه وجود دارد. آنها پرسش دقیقتری مطرح میکنند: کدام بازارها برای جذب این ریسک و بازیابی پس از آن مجهزترند؟ و بر این اساس، امارات همچنان استدلال بسیار قانعکنندهای ارائه میدهد.
به نظر من، روایت امارات بهعنوان پناهگاه امن در این مقطع رد نشده است. اتفاقاً، این روایت در زمان واقعی در حال آزمون فشار است و تا اینجا، بهتر از آنچه بسیاری از بیرون تصور میکنند، دوام آورده است.
انتهای پیام/
